Slow starter

Bloggen en schrijven is iets waar ik al mijn hele leven over nadenk. En dat is precies mijn probleem: ik denk er vooral over na. Doen is wat anders. Denkers blokkeren zichzelf. Er is altijd een reden, een argument, een omstandigheid te verzinnen waardoor simpelweg beginnen nu niet kan. Van de diepe gedachten als: ‘wie zit er op mijn schrijfels te wachten’ en ‘er wordt al zoveel slechts geschreven’ tot de planten die eerst nodig water moeten en het wasje dat eerst gedaan moet en alles wat daartussen zit. Alles gaat voor. Als je maar niet in het diepe hoeft te springen. Want schrijven is één, gelezen worden is heel wat anders. Je wilt het wel en niet. En dus werp je voorwaarden als dammen op, tot het water niet meer stroomt. Terwijl het toch zo simpel is. Schrijf en post. En verder niks.

En iemand die zegt met tekst en taal te willen werken, die zal toch aan de slag moeten. Practise what you preach. Bij deze. Geef mij een onderwerp en ik schrijf erover. Leuker werk dan schrijven is er eigenlijk niet. En lastiger ook niet. Het is namelijk nooit goed. Maar als er eenmaal iets staat, zo mooi in van die strakke letters op mijn eigen site, dan word ik er toch blij van. Van dat tikken zelf trouwens ook. Kon ik mijn gedachten maar uitzetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *