Voorzitter RvT HBO

Soms komt er een vacature voorbij waarvan je denkt: dat ben ik! Functie bij Hogeschool De Kempel, al jaren de beste PABO van Nederland, spreekwoordelijk in mijn achtertuin gelegen. Alles zat erin: iets doen in de stad waar ik woon, opgedane kennis en ervaring inzetten, kennis over het onderwijs uitbreiden, voorzitter mogen zijn en dat alles vlak bij huis. Ik schreef een brief, mocht op gesprek komen en was de voorkeurskandidaat: Veni Vidi Vici. Inmiddels heb ik kennisgemaakt en zet ik mijn eerste schreden in de HBO-wereld. Het voorzitterschap geeft me geen kans om te leunen: het is meteen serious business. Binnenkort een scholingsdag over de organisatie en financiën in de hogeschoolwereld en de agenda voor de eerste vergadering ligt bij het secretariaat. Op basis van oude agenda’s probeer ik een jaaragenda te maken die de raad de gelegenheid geeft om proactiever te handelen, dat is een wens die er ligt. De raad heeft vijf leden met verschillende expertise. De Kempel doet het goed, zeer goed zelfs. Iedereen is tevreden, er wordt veel ontwikkeld, men zit in een prachtig gebouw in het groen en financieel is de uitdaging vooral om teveel eigen vermogen goed te besteden. Wat ik dan weer interessant vind: hoe houd je de tent en elkaar scherp, want in dit leven is sprake van golfbewegingen. Wat als het ooit niet meer zo goed gaat, wat zijn in deze mooie tijden de risico’s die we toch onder ogen moeten zien? Waar gaan we op anticiperen? En dat alles zonder de humor en luchtigheid te verliezen. Fluitend gaan klussen aan je dak als het nog niet regent, maar de zon heerlijk schijnt. Zoiets.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *